> Powtórzę: nie da się bez udziału czynnika zewnętrznego przepompować
> energii z jednego czynnika do drugiego tak, żeby uzyskać stan
> nierównowagi.
> Przypomnę wzorek z podstawówki: Q=cm(t2-t1)
> Ilość ciepła pochłonięta/oddana przez ciało jest równa c(ciepło właściwe)
> razy m (masa) razy różnica temperatur. W rekuperatorze masy i ciepła
> właściwe są równe. Zatem wymiana energii będzie zachodzić do momentu
> wyrównania temperatur, potem ustanie. Czy teraz zgodzisz się ze mną?
>
> Rzeczywisty rysunek będzie wyglądał tak:
> Wywiw: --> 20 > 18 >16 > 14 > 12 > 10 > 8 > 6 > 4 -->
> Nawiew:--> -4 < -6 < -8 < -10 < -12 < -14 < -16 < -18 < -20 -->

Abstrachując już od rzeczywistych sprawności, ponieważ bez doświadczeń
jest to praktycznie niewyliczalne na kartce papieru, co próbujesz tu
udowodnić,
taich wzorów jak przedstawiasz nawet nie można zastosować do przybliżonych
obliczeń...

O gradnieńcie słyszał o równaniach różniczkowych, słyszał. W przypadku
niestatycznych
stanów a z takim mamy tu do czynienia, równania które tu przedstawiasz mają
zastosowanie
wyłącznie lokalne.

To co ktoś napisał, teoretycznie dla nieskończenie długich rur dojdzie do
całkowitej
wymiany ciepła i temperatury strumienia we/wy na jednym końcu rury się
zrównają,
na drugim koncu zajdzie podobne zjawisko. Nie ma tu żadnej sprzeczności ani
perpetum mobile,
jak tu przytaczałeś nietrafiony przykład z wodospadem.
Energii nie przybędzie i lokalnie w każdym punkcjie energia dąży do
równowagi zgodnie
z prawem fizyki.Czynnikiem zewnętrznym są tutaj wentylatory powodujące
przepływ mas
powietrza, dzięki którym jest takie zjawisko wogóle możliwe.

Oczywiście jest to teoria, która w praktyce się nie sprawdzi, ponieważ
proces wymiany
jest bardziej złożony i tylko i wyłącznie pomiary mogą dać odpowiedź jaka
będzie
rzeczywista sprawność. Wydaje się że sprawność powyżej 50% jest realnie
możliwa.

Pozdrawiam
Darek