W dniu 11.03.2014 o 20:21 <k...@g...com> pisze:


> Nie zagryzają dobrze ułożone, zadbane i co najważniejsze kochane psy.
> Nie mają powodu. Zagryzają takie co specjalnie są podpuszczane , albo
> cale życie na łańcuchu. Jak się urwą z łańcucha to są nieobliczalne.
> Miałem jednocześnie sporego psa i kota. Kumple na śmierć i życie. Ktoś
> by spróbował kotu coś zrobić. Bez ręki by odszedł. Inne koty niby gonił.
> Ale dla sportu. Jak podbiegał do gonionego kota to ogonem merdał. Obce
> koty o tym że jest przychylnie nastawiony nie wiedziały i parę razy z
> podrapaną mordą z takiego spotkania wyszedł przed czasem. Zwyczajne
> dostał w łeb i odchodził ciężko zdziwiony. Żona była w ciąży to
> przychodził i słuchał co ma brzuchu. jak się dziecko urodziło to to było
> jego dziecko. Kredki mu do dupy mogło wkładać a on nic. My byliśmy tylko
> żeby dać mu jeść i pogłaskać. Celem jego życia stało pilnowanie dziecka.
> To nie był żaden super rasowy pies. Fakt że trochę z jakiegoś owczarka
> miał. Lepszego obrońcy niż dobry pies się nie znajdzie.

Podpisuję się pod tym, sam miałem i mam aktualnie takiego psa. Pies to
członek rodziny/stada - jak się go tak traktuje - nie mam miejsca na
nieobliczalne zachowanie. Trzeba jednak pamiętać, że tak jak i u ludzi, u
psów może pojawić np. choroba psychiczna - jeśli nie ma się dobrego
kontaktu ze zwierzęciem, w porę się tego nie dostrzeże - może dojść do
tragedii. Dodatkowo, każdy pies, nawet z tego samego miotu ma inny
charakter - trzeba wiedzieć jaki on jest, znać jego słabe i mocne strony.
Mój pies (nowofundlad) poznaje lepiej od mojej Żony w jakim jestem
nastroju, wie lepiej, kiedy lepiej przez jakiś czas do mnie nie podchodzić
:-)


TG