Piotr pisze:

> Na pewnym serwisie aukcyjnym znalazłem baterie słoneczne o parametrach

> 14.84% module conversion efficiency.

I tu jest kot pogrzebany - przy tak niskiej sprawności krzemowych ogniw
opłaca się stosować je tylko tam, gdzie nie da się w żaden inny sposób
doprowadzić "normalnego" zasilania - w satelitach, schroniskach
alpejskich, na jachtach, do zasilania urządzeń sygnalizacyjnych
umieszczonych w szczerym polu albo na pełnym morzu.

> Zestaw 4 takich baterii (paneli) kosztuje w granicach 5 tys dolarów.
> Jest to jakiś tylko przykład generalnie dla zasygnalizowania.

Czyli te 4 panele + falownik za ~20.000 zł będą generować w szczycie
(w słoneczne dni w lipcu-sierpniu od 10 do 18) niecały 1 kW mocy, która
akurat wtedy będzie najmniej potrzebna, a i tak nie wystarczy jej nawet
na zasilanie klimatyzatora. Zimą uzyskasz 10 razy mniejszą moc, a
i to przy regularnym odśnieżaniu paneli.

> Jaka musi być minimalna moc takiego zestawu aby wydolił on energetycznie
> w sezonie zimowym, wiadomo, krótki dzień, małe natężenie światła
> słonecznego (częściej pochmurnego nieba), przy założeniu, że miałby
> służyć do zasilania co oraz cw. Drugie założenie. Budynek dobrze

Nie wyobrażam sobie ogrzewania domu w zimie energią pozyskaną z paneli
słonecznych przy naszych warunkach klimatycznych, marnej sprawności
źródła energii, stratach na jej wielokrotną konwersję i braku możliwości
magazynowania. Zwykłe kolektory słoneczne w połączeniu z dużym
akumulatorem ciepła, niskotemperaturowym ogrzewaniem podłogowym i
zwykłym piecem dla bezpieczeństwa mają szansę zwrócić się inwestorowi
domku jednorodzinnego po kilkunastu-kilkudziesięciu latach, ale ogniwa
fotowoltaiczne - nigdy. Pomyśl jeszcze, ile energii i trujących
chemikaliów trzeba zużyć przy wytapianiu, oczyszczaniu i cięciu
monokryształów krzemowych potrzebnych do wytworzenia tych ogniw,
a potem zainwestuj w kominek albo piec na pelety ;-)

T.