s...@g...com pisze:

>>> Bez przesady, wilgoć miała by wpływ gdyby gdzieś tam drewno sie
>>> trafiło a i tak nieźle trzeba sie nagimnastykować aby mokrym
>>> drewnem cos popękać.
>>
>> Mokrym drewnem od wieków pęka się ogromne bloki skalne w kamieniołomach.
>
> Napisałem że trzeba sie nagimnastykować:
> https://youtu.be/K4aZ2P1KQDY?t=48
> zaaplikuj tego typu zjawisko do płytek w domu.
> Powodzenia!

Muszę akurat takie? Pęknięcie czegoś twardego (jak głaz) od wbitego
kołka, który nasiąknął wodą, widziałem nieraz. Myślałem, że każdy
spotkał się z tym zjawiskiem. Jako dziecko wetknąłem w otwór umywalki
drewniany trzonek takiego gumianego diwajsu do przepychania syfonów.
Nasiąkając rozsadził tę armaturkę (a wtedy to z metalu robiono)
i rozpękł całą umywalkę. Nie gimnastykowałem się przy tym bardzo,
ale lekcja została mi do dzisiaj.

>>> Podobnie wibracje, nie są aż tak duże a nawet jak są to energia
>>> zawarta w nich jest nieduża. A w rozszerzalności jest ona jednak
>>> dosyć "stanowcza".
>>
>> Tego typu wibrację czuję siedząc w domu na krześle. Ich amplituda
>> znacznie przekracza te kilkadziesiąt mikronów. A biorąc pod uwagę
>> masę drgającą, ich energią może mieć bardzo stanowcze skutki.
>> Zresztą co będę więcej gadał, wy tam na Śląsku dobrze o tym wiecie.
>
> Energia takich drgań jest niewielka. Nie dość że rozproszona to
> niezbyt ukierunkowana. Drga w sumie to co wpada w rezonans.
> I do tego może sie poruszać.

Lecz właśnie od tego ściany pękają. I kafelki też mogą odpadać.

> Tu bym bardziej widział działanie zmęczeniowe niż udarowe. I to
> też nie na zasadzie kruszenia materiałów stałych tylko raczej
> nierównomiernego osiadania części budynku.

O nierównomiernym osiadaniu budynku mówimy wtedy, gdy różnice
przekroczą 33 mikrometry (jak przy ogrzanym kafelku vel kafelce),
czy mniejsze też wystarczą? Śmiem twierdzić, że jak coś odpada,
to głównie z powodu takich nierównomierności. Chociaż niejeden
tłumaczy to sobie rozszerzalnościa cieplną materiałów.

Jarek

--
Było morze, w morzu kołek,
A na kołku był wierzchołek.
Na wierzchołku siedział zając
i nogami przebierając śpiewał tak: