On 16 Cze, 09:26, "Bartek" <b...@...atonet.pl> wrote:
> "Krzemo" <p...@g...com> wrote:
> > Przewibrowanie jest trudne do praktycznego wykonania w warunkach
> > budowy. Raczej grozi niedowibrowanie. No ale taki specjalista jak Ty
> > rozumiem że unika wibratora jak ognia ...
>
> Wierz mi, że bardzo łatwo "przewibrować" beton... Nawet przy bardzo gęstym
> betonie (k3) można to zrobić przytrzymując buławę kilka sekund za długo.
Dowcip miesiąca?
;-)
Tego przewibrowania już nie skomentuję bo widzę że inni już Cię
naprostowali.

> Dlatego moje majstry wolały "dźganie" betonu od góry i opukiwanie szalunków
> od wibrowania buławą.
>
To "dźganie" jest bardzo szkodliwe dla betonu. Co prawda usuwa
miejscowo (bardzo_miejscowo) bańki powietrza (czym zwiększa
wytrzymałość na ściskanie) ale za to powoduje szkodliwe uporządkowanie
ziaren w betonie (to tak jakbyś ścianę z cegły murował bez
przesunięcia między warstwami). Taki beton jest mniej odporny na
ścinanie i wibracje. Nie daj boże jak "dźgają" łopatą albo kielnią.
Skuteczność takiego dźgania i opukiwania jest też (na szczęście)
żadna, bo musieli by dźgać po minucie w jednym miescu i przesuwać się
"po siatce" 5cm. Ja robiłem eksperyment z dźganiem w gęstoplastycznym
betonie i nic to nie dało (po rozłupaniu dalej było widać duże bańki
powietrza. "Dźgnięta" kielnią próbka betonu (dźgnięta na mokro) po
zastygnięciu i upuszczeniu na beton rozłupała się dokładnie po linii
dźgnięcia.

Ogólnie takie dźganie to taki teatrzyk dla inwestora (dla spokoju
ducha)
;-)

Nie dziwię się że wykonawcy wolą dźgać i opukiwać niż chodzić z
wibratorem. Ciężkie to cholernie i rączki mdleją. Na początku sie tak
nie wydaje ale już po kilkunastu minutach człowiek patrzy ze zgrozą
ile jeszcze mu zostało do zawibrowania ..I nie chodzi o sam wibrator
(bo ten se można powiesić na pasku) ale o ten "kabel" z buławą. To też
jest to robota dla cierpliwych (buławę trzeba wyciągać powoli) . No i
wszytko nieprzyjemnie drga...
;-)
Samo wibrowanie też nie idzie wcale szybko. W zasadzie to zdecydowanie
i na pewno dłużej niż Ci opukiwali i dźgali...
;-)

Pozdrawiam,
Krzemo.