Użytkownik Marek Dyjor napisał:

> znaczy nei miał instalacji piorunochornowej i ładunek z dachu spłynął
> przez konstrukcję budynku...

Czyli tak jak często się to robi.
Ważne jest jedno - jeśli planujemy wykorzystanie zbrojenia jako zwodów
odgromowych to odpowiednie ścieżki prądu powinny być metalicznie ciągłe
- wymaga to zespawania niektórych prętów zbrojenia przed zalaniem.
To o czym twój poprzednik pisał - wyrwanie kawałka betonu świadczy o tym
że ładunki musiały przeciskać się przez wilgotny beton a nie ładnie
płynąć na całej drodze po metalu. Piorun napięcia ma sporo, i przez
beton te kilkadziesiąt do kilkuset amperów przepchnie - tyle że spadek
napięcia na przejściu przez beton jest wielokrotnie większy jak przez
zbrojenie, moc tracona na nieciągłości ścieżki metalicznej - znacznie
większa jak w metalu, w efekcie beton się grzeje, nasączająca go woda
raptownie paruje, woda związana też może się uwolnić - i takie bum jest
możliwe.
W zespawanym odpowiednio zbrojeniu nic podobnego nie nastąpi.
>
>> Nie jestem elektrykiem, ale ja bym do betonu bednarki nie dawał.
>> Wokół domu i do tego parę szpilek.
>
> no włąsnei NIE JESTEŚ ELEKTRYKIEM.

Zbrojenie ławy (nie fundamentu izolowanego przeciwwilgociowo od gruntu)
to bardzo dobra opaska ekwipotencjalna - tylko jak pisałem przynajmniej
jeden pręt musi wokół budynku być ciągły metalicznie - czyli pospawany.
Bednarkę również spawamy do zbrojenia, wyprowadzamy na zewnątrz - co
ważne dwadzieścia centymetrów bednarki wewnątrz betonu i dwadzieścia na
zewnątrz powinno być pokryte masą bitumiczną - ma to ochronić ocynk na
granicy betonu od zjedzenia przez alkalia zawarte w betonie - bo na
styku beton - grunt zeżarty ocynk już by przed korozją nie chronił,
beton jeszcze - i rude odgryzło by bednarkę od fundamentu w dziesięć lat.

--
Darek