Pani Ewa napisała:

> Problem chyba w tym, że dół to dość spora przestrzeń dzienna z częścią
> jadalną i "salonową". A do tego dochodzi jeszcze kuchnia i korytarz -
> też w sumie nieoddzielone za bardzo. No i schody. Wszystkie dźwięki
> dość frywolnie się rozchodzą.
[...]
> Ściany nie są zupełnie puste. Na jednej duży regał z książkami, na
> przeciwległej okna (z firankami!), na kolejnej źródło dźwięków
> wszelakich i obrazów. Nie wiem, jak potraktować czwartą, bo częściowo
> są przy niej schody, a częściowo kredens. I tak to mniej więcej wygląda.
> Nic miękkiego poza fotelami i kanapą, ale te nie stoją przy ścianach.

Trudno na podstawie samych tylko opisów coś konkretnego powiedzieć.
Wszystko zależy od tego, z czego te schody, z czego podłoga. Geometria
pomieszczeń też oczywiście ważna. Miękkie tłumiki wcale nie muszą stać
pod ścianami -- fotel na środku też zrobi swoje. Dalej, to już eksprymenty.
Jeśli wstawienie tolerowanej liczby miękkich rzeczy nie pomoże, a nawet
wpuszczenie do domu kota nic nie zmieni, to można zacząć zmiękczać ściany.
Bo domyślam się, że tam mur twardy. Jeśli ma pozostać ściana typu ściana,
to jest oklejanie korkiem. Korek można malować tak, że nie widać, że on
korek. Może wystarczyć oklejenie fragmentu.

>> Przed zakupem kobierca warto zrobić sumulację -- rozłożyć na podłodze
>> coś miękkiego. Z braku lepszych pomysłów można choćby rozrzucić liczne
>> części garderoby.
>
> W sumie to jestem zdecydowana na ten dywan, nawet jeśli nie miałby
> poprawić sytuacji akustycznej, to będzie przyjemniej. Pal licho
> sprzątanie!

Więc to tak! Przejściowo sytuacja akustyczna może się nawet pogorszyć,
jeśli rodzina w domu zacznie na ten dywan wyrzekać, że on nie taki.
Ale to przejściowo -- potem dźwięki ucichną, wszyscy się przyzwyczają
i sytuacja wróci do normy.

Jarek

--
Grunt to ziemia, a ziemia to grunt
Szpunt to korek, a korek to szpunt.