Użytkownik "Mateusz Bogusz" <m...@o...pl> napisał

> Ma ktoś, chwali albo beszta?

Z różnych wypowiedzi w tym wątku widzę że ja jestem z zupełnie innej bajki.
Zbudowałem sobie dom 10 lat temu na działce 1500 m2.
Na calutkiej powierzchni parteru położyłem zwyczajną cegłę 150 z fugą około
1cm.
Jedynie w łazience położyłem standardowe płytki łazienkowe.
Fugę na głębokość 6 cm wypełniłem zwykłą zaprawą murarską zabarwioną na
czarno.
Taka prymitywna fuga była niestety podyktowana względami finansowymi.
Całość po wyschnięciu zeszlifowałem (ok.2mm) do idealnie równej powierzchni.
Do tego celu wypożyczyłem potężną maszynę szlifierską (8 kW).
Taką podłogę zaprojektowałem celowo gdyż posiadałem wtedy 8 kotów i 3 psy,
które to miały swobodny dostęp do domu. Poza tym jest to dla wygody mojej i
domowników, którzy nie muszą zmieniać obuwia wychodząc na zewnątrz czy
wracając do domu. Mieszkając w takim domu na działce, poza domem mam budynek
gospodarczy, piwniczkę ogrodową, warsztacik do majsterkowania i drewutnię. W
takich warunkach nie dałoby się utrzymać paneli drewnianych czy innej
wykwintnej podłogi. Z podłogi z cegieł jestem bardzo zadowolony. Odkurzam ja
co kilka dni i od czasu do czasu myję mopem gorącą wodą z ludwikiem. A
czarna i chropowata nieco fuga nikomu nie przeszkadza. Całość wygląda jak
ściana wymurowana z cegły.

Ten pomysł z podłoga nie wziąłem z sufitu.
Mieszkałem 13 lat w Niemczech i tam we wszystkich nowych domach, w których
byłem, na całym parterze wszyscy mieli ceramikę. Najdroższa ceramika na
podłogę to były tak zwane płytki rzymskie. Były to płytki o grubości 3 cm
wypalane z dobrej gliny ale bez glazury.
Podłoga taka wymagała okresowej pielęgnacji pastami woskowymi lub innymi.
Taka podłoga była tylko w najbogatszych domach. Nikt nie narzekał na
szerokie fugi jak to słyszę u wielu w tym wątku.

-
Tomasz