Plumpi wrote:
> Użytkownik "Marek Dyjor" <m...@p...onet.pl> napisał w wiadomości
> news:joo0ve$7df$1@news.task.gda.pl...
>
>> UHM... :) powedz to instalacjom robionym przed tym wielkopomnym
>> odkryciem, bo zakaz stosowania ocynku do wody ciepłej nie jest bardzo
>> stary :)
>
> Tylko, że kiedyś nie było alternatywy i wszystkie instalacje robiło
> się z rur stalowych.

ale zawory były mosiężne, śrubunki też były często mosiężne, przedłużki były
mosiężne, baterie, filtry, zawory zwrotne były mosiężne.

> Każdy, nawet najstarszej daty hydraulik wiedział, że do CO używa się
> tylko i wyłacznie rur czarnych (bez ocynku), a rury ocynkowane używa
> się tylko i wyłącznie do wody użytkowej.

co nie wykluczało stosowania elementów łącznych ocynkowanych w instalacjach
co ale nie odwrotnie. Dodam ze i dzisiaj sie stosuje rury ocynkowane do
instalacji wody użytkowej oraz.... do instalacji CO, Patrz systemy
zaprasowywane.



> Instalacja miała wytrzymać
> 50 lat i tyle wytrzymywała zanim rury ciepłej wody całkowicie zarosły
> rdzą i kamieniem. Wszystkie połączenia były wykonywane grubościennymi
> elementami z żeliwa.
>> a co do reakcji ogniw... dość powszechnie wkręca sie mosiężne
>> przedłużki w podejścia z ocynku.
>
> Tylko zauważ różnicę.
> Każda budowana instalacja jest przewidziana na 50 lat.
> Po nakręceniu mosiężnej, cienkościennej, gwintowanej tulei złączki
> PEX, posiadającej gwint walcowy na stalowy, grubościenny nypel,
> posiadający gwin stożkowy, pozostaje szczelina pomiędzy gwintami, w
> którą bez najmniejszego problemu wnika świeża woda. W tej szczelinie
> powstałe ogniwo powoduje korozję cienkiej ścianki tulei złączki PEX.
> Ponieważ ta korozja postępuje w poprzek tulei mosiężnaj o grubości
> 1-2mm to do perforacji dochodzi w przeciągu kilku lat.

OK dawaj zdjęcia tych skorodowanych mosiężnych złaczek...