Pete pisze:

>>> Ułaskawienie skazanych nieprawomocnym wyrokiem
>>
>> To ostatnie nie jest literalnym łamaniem konstytucji --
>> nikomu by do głowy nie przyszło, by w tak wysokim akcie
>> objaśniać to, co ma tysiące lat tradycji w naszej kulturze.
>> Akt łaski monarchy czy innego władcy (lub przedstawiciela
>> władzy) zawsze z założenia odnosił się do przestępcy,
>> o którego winie nikt nie może mieć wątpliwości.
>
> Art. 42
> 3. Każdego uważa się za niewinnego, dopóki jego wina nie
> zostanie stwierdzona prawomocnym wyrokiem sądu.
>
> Chyba jasne jest, że wydanie aktu łaski potwierdza uznanie
> winy ułaskawionego.
>
> Jaki z tego wniosek?

Cały czas ten sam -- konstytucja na temat szczegółów dotyczących
prawa łaski mówi bardzo niewiele, co jest dla mnie zrozumiałe.
Jest tylko o tym, że prezydent nie musi w tym przypadku o nic
pytać premiera (jak przy innych aktach prawnych), oraz że nijak
nie da ułaskawić się skazanych przez Trybunał Stanu.

Co do uznania, w pełni się z tym zgadzam. Nie tylko ja zresztą.
Prezydent wydając akt łaski jednocześnie uprawomocnił wyrok.
Dlatego Kamińskiego uważa się dzisiaj za ułaskawionego przestępcę,
a nie za osobę niewinną -- co mógł orzec (odzyskany) sąd drugiej
instancji.

Z historii znam tylko jeden podobny przypadek. Dymitr Mendelejew
był bigamistą, co w Rosji było przestępstwem. Gdy sądy chciały
mu się za to dobrać do skóry, car rzekł: odczepcie się od niego,
Mendelejewa w Rosji mam tylko jednego. I na tym koniec. Chociaż
nie, nie koniec -- zaraz po tym car zrobił Mendelejewa ministrem.
Do spraw wódki.

--
Jarek