collie pisze:

>> Zamarzając (przechodząc w lód) woda zwiększa objętość o ok 10% więc o los
>> beczki raczej spokojnym być nie można. Tym bardziej gdy zamarza beczka pełna
>> płynu.
>
> Tyle teoria wyniesiona z lekcji fizyki. Teraz praktyka, wyniesiona z ogrodu.
> Mam 1000 litrową beczkę do łapania deszczówki, z jakiegoś przezroczystego,
> żółtawego plastiku. Beczka sześcienna, w klatce z metalowych rurek. Zwykle
> przed zimą wodę z niej spuszczałem, pomny wspomnianych lekcji fizyki, aż
> którejś jesieni zapomniało mi się, albo nie chciało i została na zimę z wodą.
> Przyszły mrozy i beczka przybrała bardziej opływowe kształty, wyginając
> opakowanie z rurek. Na wiosnę, po rozmrożeniu, beczka wróciła do pierwotnego
> kształtu, cała i zdrowa, aczkolwiek w luźniejszym już opakowaniu. Od tej pory
> nie zawracam już sobie głowy 10%, czy to lato, czy zima. Co najwyżej 40% czasem.
> Bo teoria teorią, a plastik plastikiem. Przynajmniej taki, który gniotsja
> a nie łamiotsja.

To też jest teoria, tyle że lekcji geometrii wyniesiona. Słuszna oczywiście.
O idealności kształtu kolistego. A więc i z filozofii też trochę. W beczce,
osobliwie takiej kształtu beczkowatego, może być gorzej. Nadzieja jeszcze
w niejednorodności gnojowicy. Niejednocześnie zamarzając w całej masie swojej,
może kształtem dopasować się do naczynia. I krzywdy mu nie zrobić. Ale to
nadzieja tylko.

--
Jarek