W dniu 2017-08-16 o 22:08, Adam Sz. pisze:
> W dniu środa, 16 sierpnia 2017 22:02:44 UTC+2 użytkownik Budyń napisał:
>> Przy pewnej sile wiatru nie ma budynku który by się ostał. Wieniec byl, puscilo
nizej.
> Jakby był cały dookoła domu i związany ze stropem to by dach tak
> łatwo nie odleciał. Mój bunkier ma co bodaj 2m wypuszczone pręty gwintowane
> fi18 z monolitycznego, żelbetonowego stropu na całym obwodzie ~65m.
> Pręty przechodzą przez ściankę kolankową (niziutka - 25cm wysokości - jeden
> pustak), na której leży murłata, skręcona do tych właśnie prętów.
>
> Czyli u mnie albo musiałyby puścić pręty albo musiałoby wyrwać cały strop
> z jego wieńcem i kilkoma bardzo dużymi nadprożami (70 ton).
>
> Tutaj praktycznie wyrwało tylko wieniec (parę ton maks) - i to jeszcze
> jakiś nie do końca poprawnie wykonany.
> pozdr.
>

Parę ton?

Powierzchnia dachu jest tak duża w stosunku do jego masy, że nawet
kilkadziesiąt ton to przysłowiowy "pikuś".

Problem domów polega na tym, że do podniesienia tych kilkudziesięciu ton
wystarczy ciśnienie jakie jesteśmy w stanie wytworzyć płucami,
wydmuchując powietrze.

Poddasza użytkowe budowane są bardzo szczelnie, bo stosuje się folie
paroizolacyjne. Do tego często brak wentylacji. Wystarczy wtedy podczas
wichury pozostawione otwarte okno lub po prostu wybita szyba na
poddaszu. Wiatr, który z impetem wpada do wnętrza, wytwarza
wystarczające ciśnienie, aby unieść dach, a nawet wyrwać wieńce i
pourywać pręty zbrojeniowe.

Kilka lat temu w mojej okolicy przeszła wichura, która podnosiła nawet
betonowe stropy.