W dniu 23.07.14 17:27, Myjk pisze:

> Psy często sobie szczają po łapach

Nawet gdyby chciały, to "technicznie" miałyby z tym problem, gdyż natura zmusza
je do podnoszenia nogi i sikania jak najwyżej na drzewo, płot, ścianę itp.
Wysokość zasikania ma świadczyć dla obwąchujących to potem pobratymców o wzroście
sikającego. A ponieważ podsikiwanie to nie jest nic innego jak znaczenie terenu,
więc ma się rozumieć, że im wyżej, tym lepiej, bo strach pada potem, że taki
wielki. A jak wielki, to i silny, i w mordę może dać, więc takiemu w paradę
lepiej nie wchodzić. ;-) W przyrodzie nic się nie dzieje bez powodu.


> I nie rozumiem ludzi którzy mając dom i podwórko,
> trzymają psy na kanapie. Brrrr.

Gdy ktoś traktuje psa przysłowiowo jak psa, to nie zrozumie. Gdy natomiast pies
jest traktowany jak domownik i członek rodziny, to jest oczywiste, że korzysta
z podobnych prerogatyw jak inni członkowie rodziny, w tym z prawa do leżenia
na kanapie. Jak chce. Dla ludzi nie mających psa może wydawać się to głupie
i nienormalne. Ale wystarczy wychować się od dziecka z psem, by na obecność
psa w domu patrzeć innym okiem. W sieci jest mnóstwo opracowań naukowych
potwierdzających dobroczynny wpływ psa na wychowanie dziecka. To "brrrr"
jest oddziedziczone po wiejskich przodkach, dla których pies był tylko
małowartościowym składnikiem żywego inwentarza. Małowartościowym, bo nie
można było go wydoić, czy włożyć do garnka, więc zwykle robił za żywy
dzwonek, przykuty metrowym łańcuchem do podszytej wiatrem budy. Ten czas
przeszły jest tu nawet nie na miejscu, bo parafrazując księdza Chmielowskiego,
pies na wsi jaki jest każdy widzi. Kto choć raz szedł drogą przez wieś.


--
collie