Pan Tomasz Gorbaczuk napisał:

>> Grzałem przez jeden sezon, w dodatku dawno temu. Wspominam dość miło.
>> W każdym razie bez traumy. Tylko nie mogę sobie przypomnieć sterty
>> kilkunastu metrów sześciennych polan na gumnie.
>
> Czyli nie grzałeś samym drewnem.
>
> Sprawdź ile teraz zużywasz energii na grzanie w sezonie, podaj tutaj
> a policzę Ci (pewnie sam też potrafisz) ile powinieneś mieć tego
> drewna na gumnie.

Takie obliczenia to można o kant pieńka do rąbania drewna potłuc.
Zo znaczy "ile powinienem mieć tego drewna"? Teraz grzeję gazem
i sam (bez żadnych obliczeń) wiem, że mógłbym tego gazu spalać
mniej. Ale nikt mi nie będzie mówił, że *powinienem*. Nastawiam
temperaturę, pstryk, i grzeję.

Z ogrzewaniem drewnem jest inaczej. Bimetaliczny termostat nie
spowoduje, że o czwartej w nocy spod materaca w łóżku wyskoczy
szpila trafiająca w czułe miejsce, a głos domowego AI krzyknie
(mniej czule): "Tomek, wstawaj do pieca dołożyć" (tak myślę,
może się mylę). Wiele można energii oszczędzić przy zachowaniu
satysfakcji (jeśli się raz nie przyniesie drewna, jest z tego
nawet więcej radości, niż z niepstryknięcia w termostacie).

Ponadto same czynności okołokominkowe mają dodatni bilans
energeryczny. Już po samym przyniesieniu opału robi się cieplej.
W dodatku jest to energia odnawialna -- ten sam koszyk polan
można wnościć na piętro wielokrotnie. Takie są fakty, z nimi
nie ma co dyskutować.

Jarek

--
Na kominku ogień płonie
syczy sykiem smolnych szczap
Przy kominku grzeje dłonie
odrażający drab