W dniu 06.09.2022 o 21:55, Jarosław Sokołowski pisze:
>
> Objawem zdrowia i normalności jest regulacja tego typu kwesti przez
> wspomniane na wstępie "normy społeczne". W Polsce niestety wszyscy
> powołują się na jakieś quasi-prawo. Ewa przytoczyła regułę "do końca
> trzeciej klasy". Już ją gdzieś wcześniej słyszałem (regułę, nie Ewę).
> Ale skąd się wzięła? Prawo nie zna takiej kategorii jak "ukończenie
> trzech klas", a tym bardziej "wiek około dziewięciu lat", jako granicę,
> po której coś wolno, a wcześniej nie. Nie mam pojęcia jak sąd mógłby
> rozpatrywać sprawę występku rodziców, którzy dziecko puszczają semo
> do trzeciej klasy. Albo umorzyć sprawę matki czwartoklasisty, który
> z jakichś względów opieki wymaga.


To nie jest uregulowane prawem ogólnym, ale wynika z wewnętrznych
przepisów szkoły. Te podyktowane są zapewne nie tyle "normą społeczną",
co chęcią uregulowania odpowiedzialności za ewentualne zdarzenia po
wyjściu ze szkoły, czyt. stworzeniem "dupochronu" dla szkoły i
nauczycieli. Do końca podstawówki musiałam deklarować, w jaki sposób
moje dziecko będzie wracać ze szkoły. Powiem więcej - kiedy była w
gimnazjum, czyli 13-16 lat, w przypadku jakiejkolwiek wycieczki
pozaszkolnej też musiałam wyrażać pisemną zgodę na samodzielny powrót
(na kartce albo w systemie elektr.).

Z tego co teraz czytam, wg prawa samodzielnie po drodze publicznej może
się poruszać dziecko powyżej 7 r.ż. lub pod opieką osoby co najmniej
10-letniej.  Ciekawe:

https://www.dziennikprawny.pl/pl/a/kiedy-dziecko-moz
e-samodzielnie-chodzic-do-szkoly


--
Ewa