Pani Ewa napisała:

>> Oględnie mówiąc, wnusia będzie na starość klikała (z sukcesem!) na
>> ajfonie w apki stworzone przez tego, który kreślił coś kredkami na
>> papierze. I czerpała treści tej, co ku uprzykrzeniu rodziców robiła
>> w domu bałagan układając w tajemnicze konstrukcje pokrywki od garnków
>> i przedmioty wyjęte z szafki tatusia.
>
> Jak ja kocham takie uproszczenia!

Ja też. Kiedyś chyba nawet wyjaśniałem, że takie uproszczenia są
warunkiem koniecznym, by dyskusja (w Usenecie) była ciekawa. Inaczej
ginie się w szczegółach.

> I dużo w tym myślenia życzeniowego, jak sądzę. Już pominę fakt, że
> nie wiadomo, czy "klikanie na ajfonie" zamiast kreatywnej zabawy
> jest przyczyną czy już skutkiem np. "gorszych" genów przekazanych
> przez rodziców

Nie, nie komplikujmy tego! Jest skutkiem przekazania ajfona dziecku
przez rodziców.

> Liczy się masa i w masie siła z punktu widzenia ewolucji i jej
> sukcesu, pojmowanemu jako przekazywanie genów, a nawet kultury.

Jest sukces indywidualny (jednostkowy) i populacyjny (gatunkowy).
Takie płazy na przykład zważają tylko na gatunkowy, niektóre są
dzieworodne, więc to jakby wegetatywne rozmnażanie, w którym
konkurencja genów się nie liczy. Takiej żabie fabrykującej skrzek
w ilościach przemysłowych, może chodzić jedynie o to, by wygryźć
ze stawu inny gatunek płaza.

> Jeśli tak spojrzymy na sprawę, to jednostka bawiąca się w
> dzisiejszych czasach ajfonem ma większe szanse na reprodukcję,
> bo jest bardziej "modelowa", lepiej dostosowana społecznie do
> reszty itd. Dobrze myślę?

Bardzo dobrze. "Niech się reprodukują, na zdrowie, a my tymi
ajfonami zrobimy z nimi co będziemy chcieli".

Jarek

--
Bez was nie moglibyśmy zlikwidować starych lądów. Halo, ludzie,
Chief Salamander w imieniu wszystkich Płazów proponuje wam współpracę.
Będziecie razem z nami pracować nad zburzeniem waszego świata.
Dziękujemy wam.