W dniu 07.09.2022 o 23:08, Jarosław Sokołowski pisze:
> Ja się chyba z takim pełnym spektrum nigdy nie spotkałem. Czasem coś
> wybiórczo. Choć dokładnie nie wiem, bo nie mam skłonności ku bacznemu
> przyglądaniu się innym rodzinom.


Nie jest to częste, ale zdarza się. I fakt, nie przyglądam się aż tak
bacznie, by wiedzieć wszystko.


> Mogę tylko o sobie. No więc z tego
> wszystkiego nie mam telewizora. Od czterdziestu lat. Na fali modnego
> wówczas happeningu wystawiłem na śmietnik, i tak już zostało. Próbował
> później, odruch oglądania zanikł, ewolucyjnie się uwstecznił, więc już
> nie wróci. Nie da się. Siłą rzeczy dzieci wychowane bez telewizora.
> Mam wrażenie, że to im zrobiło dobrze, szczęśliwsze od innych były.
> No i na pewno jest zaraźliwe (może zakodowało się w sekwencji DNA),
> bo teraz w swoich domach też nie mają. Za to komputerów i ajfonów
> (umownych, bo to przecież dawno było) pod dostatkiem. Żadnych z tym
> problemów. Dziecko widzi, że tatuś ciężko pracuje, a głupie nie jest,
> więc woli się bawić, niż pchać się do klawiatury i monitora. Do czasu
> oczywiście, bo trochę starsze dzieci nie tylko się bawią. Zobaczą
> fajne narzędzie, i... no, to jeszcze nie ten etap, narzędziem też da
> się bawić, choć trochę inaczej. Ale w końcu doszło do tego, że mają
> (niektóre) zawody dające się streścić do "sterowanie światem przy
> pomocy ajfona".


Pobrzmiewa tu ojcowska duma. I słusznie.

Pamiętam, jak mi mówiono, by nie dawać dziecku soków, tylko wodę, by się
przyzwyczajało od małego. Soki oczywiście dawałam, a teraz już dorosłe
praktycznie tylko wodę pije. Podobnie telewizor zawsze w domu był,
komputer też, bez demonizowania ani w jedną, ani w drugą stronę. I
rzeczywiście z dużą dozą prawdopodobieństwa mogę powiedzieć, że córka w
przyszłości sterować światem przy pomocy ajfona nie będzie, bo zaczyna
studia medyczne, a do komputerów nigdy jej nie ciągnęło. Jakie na synu
odbije piętno smartfon, jeszcze za wcześnie prorokować.


> Teraz wróćmy do początku: przedszkolakowi ajfona dawać nie radzę,
> nawet jeśli całe ich stosy można wygrzebać za darmo ze śmietnika.


Czyli grzebać w szafkach po chochelki, śrubokręty, nożyczki - tak, ale
sięgnąć po smarkfona, którego często trzymasz w ręce to broń Panie Boże?
Nie wiem, czy to się uda. Mnie na pewno nie. Może, jeśli sam nie korzystasz.

--

Ewa