Pan Mateusz Viste napisał:

>> Biegnący człowiek używa przede wszystkim przedniej części stopy.
>> Idący zaś -- odwrotnie. Inaczej się nie da.
>
> Się da, ale wymaga to płaskiej i cienkiej podeszwy albo jej braku, oraz
> postawy przesuwającej nasz środek ciężkości nieco w przód. Kto ciekawy
> wstuka w wyszukiwarce "forefoot walking". Inni pozostaną na "sięnieda".

Zawsze jestem ciekawy czegoś nowego, więc wstukałem i obejrzałem. Jednak
pozostanę przy "sięnieda", co może oznaczać dwoistość mej natury.

>> inne pomysły proszę kierować do Ministerstwa Głupich Kroków.
>
> W praktyce wygląda to zupełnie niepozornie. O tak:
>
> https://www.youtube.com/watch?v=bGST6h3yhJE&t=100s

To właśnie miałem na myśli. Są to sprawy leżące w kręgu zainteresowań
jak nie Miniesterstwa, to jakiegoś Instytutu Badawczo-Rozwojowego
Transportu Pieszego. Ten "forefoot walking" jest samo wydumaną sprawą,
jak "nodric walking" -- próba (udana) powrotu człowieka do etapu bycia
czworonogiem, ze wszystkimi tego zaletami. Ja należę do pokolenia,
które całe dzieciństwo, w szkole i w domu, chodziło i biegało wyłącznie
w kapciach o podeszwie z jakiejś dermy, skaju, czy czegoś takiego
(miękkiej skórki w wersji de luxe). A poza tym najczęściej w pepegach
czy innych trampkach o podeszwach z cieniutkiej gumy. Dopiero pod koniec
podstawówki przemysł uspołeczniony opanował produkcję profilowanej
podeszwy, i obuwie w nioą zaopatrzone, nazwane "juniorkami", ministerstwo
zaleciło wszystkim uczniom ku zdrowotności. I co? Ano nic. Nauczyliśmy
się wszyscy chodzić w sposób przypisany gatunkowi ludzkiemu, a nie
w sposób wydumany. Z tym że muszę zaznaczyć, że ja w wieku około roku
uczyłem się chodzić samodzielnie, bez pomocy youtuba. Teraz może jest
inaczej, ale za tym nie nadążam.

--
Jarek