Jan Werbiński pisze:
> Użytkownik "M" <M...@o...pl> napisał w wiadomości
> news:hv64tg$1kc$1@node2.news.atman.pl...
>> Koszt utraconych korzyści to coś właśnie odwrotnego. Wkładasz
>> pieniądze na konto, a twoja działalność ma rentowność 20% rocznie.
>> Właśnie straciłeś. A prowadzenie działalności o rentowności niższej
>> niż stopa wolna od ryzyka jest nieopłacalne.
>
> Kolego odróżnij przychody z działalności od przychodów finansowych.
> Każda spółka w bilansie to różnicuje.
> No i każdemu życzę 20% rentowności rok w rok.

20% był przykładem. Jaja sobie robisz, czy trollujesz?

>> Ale właśnie jest odwrotnie. Najdroższy jest własny kapitał, bo on
>> zwykle najwięcej zarabia. Dlatego lepiej coś robić z kredytu, bo
>> możesz jednocześnie nie tracić korzyści i żyć normalnie.
>
> Hehehe, no prawie bym w to uwierzył. Ciekawa i bardzo zabawna historia,
> ale nierealna. :-)
> Czyli najlepiej własnego kapitału wogóle nie używać, ale maksymalnie się
> zadłużyć. ;-)

Tak, bo własny kapitał jest najdroższy (co staram ci się wyjaśnić).
Pamiętaj, że odsetki są kosztem (czyli od podatku odpisujesz 19% odsetek
- czyli kapitał pochodzący z kredytu jest 19% tańszy).

>> Gorzej, gdy nie masz ani pieniędzy na normalne życie (na korzyści) ani
>> na spłacanie kredytu. To się nazywa tracenie płynności (bo wyjdziesz
>> na swoje ale po długim czasie).
>
> Nie widzisz przypadkiem związku i sprzeczności z tym, co powyżej?

Nie, nie widzę. To jest raczej pytanie o optymalny poziom zadłużenia.

M.