Pan Mateusz Viste napisał:

>> No właśnie: jaki? Matematyki oszukać się nie da. Komórki mogą mieć
>> mniej lub bardziej zaokrąglony kształt. Ścianki mogłyby mieć jakieś
>> udziwnienia. Ale budowa musi być na planie siatki sześciokątnej.
>> Nie da się zrobić plastra z pięciokątów czy siedmiokątów.
>
> Dałoby się natomiast z prostokątów.

Nie dałoby się. W przyrodzie ożywionej tego typu struktury nie występują.
Wiadomo dlaczego -- ma to mocną podbudowę teoretyczną. Ale to temat na
grubą książkę, a nie na esej usenetowy.

> Możliwe również, że przy czterech kończynach plastry w ogóle nie
> wyewoluowałyby, a pszczoły tzw. domowe, osy i szerszenie znalazłyby
> inny sposób na swoje budownictwo.

Owady ewoluowały inaczj niż my, Kręgowce. Nam (rybom) powyrastały
tu i ówdzie płetwy (kończyny), a że okazały się fajne, to zostały.
Prapszczoła mogła mieć po parze odnóży przy każdym segmencie ciała,
jak to jest u współczesnych gliździeli. Potem segmenty się różnicowały,
a niepotrzebne nóżki zanikały. Zostało sześć, co się okazało być liczbą
doskonałą. Dalsza redukcja do czterech byłaby zmianą niekorzystną, więc
proces doboru ją odrzucił. Tak więc czworonożną pszczołę należy uznać
w naszym Świecie za rzecz niemożliwą. Uważny czytelnik studiujący prace
dawnych Greków może spotkać się z opinią, że pszczoła (czy też mucha)
ma cztery nogi. Wynika to z tego, że uczeni ci przedkładali poznanie
rozumowe nad empiryczne. A że liczba cztery wyszła im z rozważań
teoretycznych, więc tak zapisali w księdze. Gdyby ktoś chciał teraz
mężów tych za to ganić, będę ich bronił. Rozwój nauki i metod
badawczych jest również procesem ewolucyjnym. Jeśli ktoś sądzi, że
mogłoby być inaczej, ten jest zapyziałym kreacjonistą.

>> Suwmiarka była jedną z ulubionych zabawek mojego dzieciństwa. Taką,
>> która była od zawsze. Nie było takiego momentu, że się pojawiła.
>
> Szczęściarz!

Nie narzekam.

>> Małe dzieci szybko chłoną wiedzę z otaczającego świata. Potem im to
>> przechodzi. Ale jeśli rodzice się postarają, można ten proces
>> opóźnić. Warto o tym pamiętać.
>
> Jeśli rodzice się starają, to znaczy że w ogóle są - a to już może
> zapewnić pewne fory w życiu. Wychowanie się z rodzicem w liczbie jeden
> może ograniczyć wczesny dostęp do różnych rzeczy, np. suwmiarki. Ale
> nie ma tego złego - późno bo późno, jednak usenet tę lukę naprawił.

Można napisać, że fory, można, że ci pozostali mieli akurat pecha.
Trzeba też dodać, choć wcześniej o tym nie pisałem, bo wolę o rzeczach
dobrych niż o złych, że rodzice mogą nie tylko pomóc, ale i przeszkodzić.
Lepszy pomocny rodzic w liczbie jeden, niż destrukcyjni w liczbie dwa.

Jarek

--
A czy przyroda kolebka myślała kiedyś dokładnie
Na co jej wielkie mamuty? Ani wygląda to ładnie
Ani z nich skóra na buty. Nie ma co pytać koledzy
Robiła i tak jej wyszło. Nikt nie wymyślał specjalnie
Tego w czym żyć na przyszło, uprzedzam o tym lojalnie